Wie heeft de grootste?

Vrijdagavond. Met mijn man afgesproken in de stad. We lopen samen door de kou richting restaurant. Binnen is het gezellig warm. We doen onze jassen uit en gaan zitten aan een tafeltje voor twee. Ik wil iets zeggen over het hippe interieur, maar hou me in. Manlief moet namelijk eerst even inchecken en de hele wereld laten weten waar hij is (hij inderdaad, niet wij). Hij hoopt zo burgemeester van de tent te worden. En dus kijk ik nog maar wat rond, bekritiseer in mijn hoofd een paar van de andere gasten en wacht. Ik ben het intussen wel gewend namelijk. Daar waar succes vroeger nog draaide om soort auto, grootte van je huis of schoonheid van je vrouw (of maîtresse), wordt status nu afgemeten aan hoeveelheid verschillende locatiebezoeken. De strijd om de grootste wordt tegenwoordig uitgevochten op Foursquare, penisnijd via de iPhone. Elke locatie telt, zowel een uitverkocht Ahoy, als het station van Uithuizermede, geen enkel oord wordt uitgesloten van de race om het Leukste Leven. Maar met je rot te rennen tussen zoveel mogelijk verschillende plekken alleen, ben je er nog niet. Oh nee, dat is slechts een voorwaarde om mee te mogen doen aan deze krachtmeting. Je moet namelijk niet alleen de meeste plaatsen bezocht hebben, je moet ze ook nog op een zo geestig mogelijke wijze aangeduid hebben. Mensen die inchecken met een simpel ‘I’m at …’ hebben het spelletje duidelijk niet goed begrepen. Het is dat Foursquare niet aan uitsluiting doet, niet van plaatsen, en ook niet van mensen, maar je hoort de volgers al minachtend snuiven bij een inspiratieloos ‘I’m at..’. Die is alvast afgevallen, mooi. Want alleen als je een gevatte, erudiete en mondaine omschrijving van jouw bestemmingen weet te geven, tel je mee. Alleen dan mag je je, als je wint, oprecht De Mayor noemen en zullen de mensen denken: ‘Wauw, zoals hij is, zo zou ik ook wel willen zijn’ en ben jij goed bezig met het opbouwen van het door jou gewenste imago. Kan je eindelijk denken te zijn, wie je al zolang had willen zijn, maar van wie het je tot nu toe niet gelukt was er ook maar op te lijken. De Mayor van Zalencentrum De Bruine Pul, wie streeft daar nou niet naar?

Helemaal spannend wordt het als manlief met zijn vrienden op stap is. Bij binnenkomst van een café verandert het vriendelijke groepje mannen plotsklaps in een stelletje losgeslagen bandieten en waan je je als onschuldige omstander van het één op andere moment in een wild western film. De figuurlijke revolvers worden al in de deuropening haastig uit de holsters getrokken om meteen in de aanval te gaan. De duimen vliegen over de schermpjes, met de tongen uit de mond wordt er haastig grappig gedaan. Wie van de heren bedenkt de leukste woordgrap, die nog actueel is ook? Wie weet als eerste met een supergeestige, spitsvondige tekst de locatie bekend te maken? En weet meteen daarop met een nog leuker tweede berichtje de afvallers nog een duwtje na te geven? Hij is de man van de avond, zijn kostje is gekocht. In de ogen van zijn matties is hij de absolute held.

Knap gedaan hoor, Mayor van tramlijn 26 naar IJburg!

This entry was posted in Diversen and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.